Całujcie mnie wszyscy w dupę!

 Wiersz Juliana Tuwima - "Całujcie mnie wszyscy w dupę!"

Ludzie nie zdają sobie sprawy z tego, że Julian Tuwim, jest autorem bardzo pięknego wiersza, który oddaje rzeczywistość panujących międzyludzkich relacji. Większość osób pomimo ukończenia szkoły, a nawet studiów wyższych nie zna twórczości Juliana Tuwima. Pewnie Julian Tuwim przewraca się w grobie, gdy usiłuje się go wcisnąć w ramy rzekomego wierszoklety dla dzieci. Tymczasem twórczość Juliana Tuwima to właśnie takie utwory, rodzynki w swym rodzaju, a nie tylko "Lokomotywa". Szkoda, że młodzież szkolna nie rozważa na lekcjach kiedy, o czym i dlaczego poeta napisał taki piękny utworek. Szkoda, że brakuje takiego utworu na maturze z języka polskiego.

Julian Tuwim - Bal w operze

BAL w Operze - Julian Tuwim

Julian Tuwim

"Bal w Operze" Juliana Tuwima jest zaliczany do jednego z najostrzejszych i najbrutalniejszych satyrycznych utworów autora. Poemat ten wywołał wielkie oburzenie wśród współczesnego społeczeństwa. Nie ma się czemu dziwić, bo właśnie „Bal w Operze” jest obrachunkiem ze światem współczesnym autorowi, ale jakże aktualnym i w naszych czasach. W poemacie tym poeta krytykuje przede wszystkim elity rządzące (sanację) oraz szerzej – całe społeczeństwo. Krytyka elit - śmietanki towarzystwa, eleganckich kobiet i wytwornych panów, pokazana jest na tle wspaniałości przygotowań do rządowego balu, przyjazdu zaproszonych gości i luksusowych limuzyn. Utwór ma zatem cechy pamfletu politycznego. 

Julian Tuwim opisuje i prezentuje gości poprzez ich ubiór: samochody, drogie futra, a także ordery, wstęgi, gorsety, itp. Autor celowo wylicza długą ich długą listę stosując tak zwany chwyt hiperbolizacji, aby uwidocznić i podkreślić pychę uczestników balu. Przedstawia ich jako osoby odczłowieczone: tłum, masa (arystokracja, wojsko, burżuazja, politycy), które to są bardzo rozpustne i wyuzdane, co można zauważyć w trakcie rozkręcania się zabawy. Orgia rozkręca się, a cała zabawa staje się balem o seksualnym podtekście. Orgia rozkręca się i ukazana zostaje ogromna groza i ohyda samego procesu zabijania i spożywania istot żywych,a a także krytyka obżarstwa - łącznie z jego fizjologiczną konsekwencją - wydalaniem.